888 963 510
ul. Nowa 6/12, 90-031 Łódź

Pozostałe

usługi

Zabiegi diagnostyczne w ginekologii

Biopsja endometrium

Biopsja endometrium nazywana inaczej łyżeczkowaniem jest badaniem, polegającym na pobraniu fragmentu z kanału macicy w celu zdiagnozowania zmian w obrębie śluzówki kanału szyjki macicy i jamy macicy.

Głównym wskazaniami do biopsji endometrium są plamienia i krwawienia niezwiązane z okresem. Wykonuje się ją przy podejrzeniu polipów lub zmian nowotworowych, podejrzeniu ciąży pozamacicznej, wahań hormonalnych, plamieniu pomenopauzalnym i w leczeniu niepłodności.

Biopsję należy wykonać po 20 dniu cyklu miesiączkowego. Na 24 godziny przed zabiegiem nie można używać żadnych środków dopochwowych ani tamponów oraz zaleca się wykonać test ciążowy przed badaniem, by mieć pewność, że nie rozwija się dziecko w macicy. "

Histeroskopia

Histeroskopia to metoda endoskopowa wykorzystywana w diagnostyce i leczeniu niepłodności, a także schorzeń w obrębie macicy.

Polega na wprowadzeniu przez pochwę i kanał szyjki macicy histeroskopu, czyli urządzenia optycznego wyposażonego w system soczewek i kamerę cyfrową. Dzięki temu możliwe jest dokładne obejrzenie jamy macicy i ujścia macicznych jajowodów.
Wskazaniem do zrobienia badania są trudności z zajściem w ciążę, nieprawidłowości w budowie macicy, podejrzenie przerwania ciągłości ścian macicy, zaburzeń cyklu miesiączkowego, krwawień niewiadomego pochodzenia, zmiany rozrostowe endometrium, zrosty, mięśniaki podśluzówkowe, polipy i przegrody.

Pacjentka powinna być na czczo na 6 godzin przed zabiegiem - nie można nic pić ani jeść. Należy zgłosić się co najmniej 30 minut przed badaniem w celu przyjęcia tabletki Dormicum. Po badaniu nie można prowadzić samochodu, dlatego też się stawić z osobą towarzyszącą.
Badanie wykonuje się pomiędzy 8 a 12 dniem cyklu menstruacyjnego. Ginekolog wprowadza histeroskop przez pochwę i szyjkę macicy. Następnie wnętrze macicy wypełnia solą fizjologiczną, która umożliwia obserwację powierzchni endometrium. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, podanym dożylnie.

Histerosalpingografia USG

"Histerosalpingografia USG jest najmniej inwazyjnym badaniem, służącym do oceny jamy macicy i jajowodów

Wykorzystywana jest w diagnostyce leczenia niepłodności w celu oceny drożności jajowodów i wykrycia możliwych nieprawidłowości w obrębie narządów rodnych, jakimi są zrosty, przegrody, guzy, polipy. Badanie wykonywane jest za pomocą wziernika. Lekarz rozszerza ściany pochwy, przemywa szyjkę macicy odkażającym płynem i wprowadza jednorazowy, sterylny cewnik, zakończony balonikiem. Gdy balonik jest pełny, podaje się sól fizjologiczną przez drugi kanał cewnika. Dzięki temu macica się wypełnia, a sól dostaje się do jajowodów. Wszystkie czynności są kontrolowane przez obraz USG.

Pacjentka do badania powinna zgłosić się w pierwszej połowie cyklu, czyli między 8 a 12 dniem. Przed badaniem należy wykonać inne badania na obecność wirusów (HIV, HCV, HBS, HBC, VDRL) oraz badania, określające całkowite wykluczenie stanów zapalnych w obrębie narządów rodnych takich jak Chlamydia trachomatis, Mycoplasma genitalium, Ureoplasma urealitycum,

Kompleksowa diagnostyka prenatalna

Ultrasonografia prenatalna

Pozwala oszacować ryzyko wystąpienia wad genetycznych i rozwojowych u płodu na wczesnym etapie ciąży. Zaleca się, aby wykonać ją trzykrotnie - między 11 a 14 tygodniem ciąży, 18 a 22 tygodniem ciąży i 28 a 32 tygodniem ciąży. USG prenatalne jest w pełni bezpieczne dla rozwijającego się dziecka i przyszłej mamy. W zależności od trymestru brane są pod uwagę inne parametry. Dzięki taki dokładnym badaniom można zaplanować leczenie dziecka zaraz po porodzie lub w trakcie ciąży.

USG prenatalne przeprowadza się w pozycji leżącej za pomocą sondy brzusznej. W trakcie badania ginekolog dokonuje dokładnej oceny wszystkich narządów wewnętrznych dziecka i jego budowy anatomicznej (kończyn dolnych i górnych, klatki piersiowej, tułowia, głowy). USG prenatalne jest nieinwazyjne, bezbolesne i nie wymaga szczególnego przygotowania ze strony ciężarnej.

Pierwszy trymestr (11.0-13.6 tygodni)
Badania prenatalne wykonywane w pierwszym trymestrze ciąży polega na oszacowaniu ryzyka wystąpienia wad genetycznych. Odbywa się to na podstawie oceny anatomii płodu w badaniu USG, w tym pomiaru przezierności karkowej. To badanie rekomendowane przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne, więc każda kobieta w ciąży powinna je wykonać. W pierwszym trymestrze zaleca się również zrobić podwójny test PAPP-A.

Drugi trymestr (18-22 tygodnie)
Drugie badania prenatalne, wykonywane pomiędzy 18 a 22 tygodnie ciąży, pozwala ocenić dokładną anatomię dziecka. Na jej podstawie lekarz wyklucza lub stwierdza wady strukturalne, tj.: wady serca, rozszczep kręgosłupa, rozszczep podniebienia, wady ośrodkowego układu nerwowego. Podczas badania USG wykonywana jest biometria, czyli pomiar dziecka i poszczególnych części ciała. Na podstawie wymiarów główki i kości długich lekarz może ocenić wagę dziecka i budowę twarzy, głowy, mózgu, rdzenia kręgowego, kręgosłupa, kończyn, narządów w obrębie klatki piersiowej i jamy brzusznej. Ocenie podlega także funkcja łożyska oraz ilość płynu owodniowego. Ważnym elementem drugich badań prenatalnych jest również echokardiografia, czyli nieinwazyjne badanie serca płodu, które określa budowę serca i prawidłowość funkcjonowania układu krążenia.

Trzeci trymestr (28-32 tygodnie)
Celem trzeciego badania prenatalnego pomiędzy 28 a 32 tygodniem ciąży jest ocena rozwoju anatomicznego dziecka. Głównej ocenie podlegają te same parametry, które były sprawdzane podczas drugiego badania prenatalnego. Określa się również ułożenie dziecka. Co ważniejsze, niektóre nieprawidłowości m.in. w obrębie układu moczowego lub pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, nieodpowiednia ilość płynu owodniowego pokazują się niekiedy dopiero na tym etapie ciąży.

Test zintegrowany I trymestru ciąży – podwójny (PAPP-A)

Test PAPPA-A to jedno z nieinwazyjnych badań prenatalnych, służące określeniu ryzyka wystąpienia wad genetycznych u płodu w I trymestrze ciąży. Przeprowadza się go pod kątem wykrycia zespołu Downa, Patau i Edwardsa. Badanie polega na pobraniu niewielkiej ilości krwi, która jest następnie przekazywana do analizy laboratoryjnej. Co ważne, kobieta ciężarna nie musi być na czczo, gdyż test PAPP-A wskaże wiarygodny wynik bez względu na to, co przyszła mama zje. Badanie jest w pełni bezpieczne dla dziecka i nie wiąże się z ryzykiem poronienia. Dzięki niemu lekarze mają możliwość zaplanować odpowiednie leczenie z wyprzedzeniem, jeszcze w trakcie ciąży lub natychmiast po jej zakończeniu oraz przygotować rodziców na ewentualne wychowywanie dziecka, wymagające specjalistycznej opieki.

Test wolnego DNA płodowego (Panorama, Harmony)

Testy wolnego DNA płodowego (Panorama, Harmony) uważa się za nieinwazyjną metodę diagnostyki prenatalnej. Polega na pobraniu od przyszłej mamy próbki krwi, a następnie wyizolowanie i ocenia DNA dziecka, które krąży w krwiobiegu kobiety ciężarnej. Badania przeprowadza się już od około 10 tygodnia ciąży. Testy wolnego DNA wykonuje się kobietom ciężarnym, u których wykryto markery chorób chromosomalnych, a także w sytuacji, gdy ryzyko wystąpienia wad genetycznej oszacowano jako pośrednie w wyniku testu PAPPA-A.

Echo serca płodu

Echo serca płodu (Echokardiografia) jest nieinwazyjnym i bezpiecznym badaniem, przypominającym badania USG. Brzuch przyszłej mamy smarowany jest żelem, który umożliwia przepływ ultradźwięków. Następnie lekarz dotyka emitującą ultradźwięki głowicą, by uzyskać pełen obraz budowy serca płodu. Echokardiografię wykonuje się w celu zdiagnozowania ewentualnych wad układu krążenia u dziecka m.in. arytmię serca, wady serca oraz zastawek. Najczęściej badanie wykonuje się w 24 i 25 tygodniu ciąży.

Diagnostyka inwazyjna – amniopunkcja genetyczna, biopsja trofoblastu

Wskazaniem do przeprowadzenia prenatalnych badań inwazyjnych są: wcześniejsze urodzenie dziecka z zespołem Downa lub inną wadą genetyczną, nieprawidłowy wynik badań nieinwazyjnych (ultrasonografii i testu podwójnego- PAPP-A), poprzednie urodzenie dziecka z otwartymi wadami cewy nerwowej oraz wiek kobiety - 35 lat lub więcej w trakcie porodu.

Amniopunkcja genetyczna i biopsja wykonywana jest pod kontrolą ultrasonografii, co pozwala nam cały czas kontrolować położenie igły i stan płodu. Zabieg amniopunkcji, polegający na pobraniu 20 ml płynu owodniowego, wykonujemy bez znieczulenia. Biopsja trofoblastu przeprowadzana jest przy znieczuleniu miejscowym. Cienką igłą pobierany jest fragment kosmówki (łożyska). Co ważniejsze, badania te dają na 100% pewność co do kariotypu dziecka. Badań nie należy robić przed 16.tygodniem ciąży w przypadku amniopunkcji oraz 11 tygodniem ciąży w przypadku biopsji.

Kolposkopia

Zakładanie wkładek wewnątrzmacicznych (IUD-LNG)

Wkładki wewnątrzmaciczne są popularną i skuteczną metodą antykoncepcji. Zabieg wykonuje się w czasie menstruacji kobiety. Spowalniają one ruch plemników, działają plemnikobójczo i zmniejszają możliwość prawidłowego zagnieżdżenia się zarodka po zapłodnieniu jaja. Wkładki wyjmuje się po okresie stosowania przewidzianym przez producenta lub wtedy, gdy kobieta planuje zajść w ciąże. Wkładki są również wskazane kobietom, które niedawno urodziły dziecko (6 tygodni po naturalnym porodzie oraz 8 tygodni po cesarskim cięciu).

Badania histopatologiczne

Badanie histopatologiczne to jedna z metod oglądania materiału tkankowego pod mikroskopem. Służy diagnozie zmian nowotworowych w tkankach.

Wskazaniami do wykonania badania są: rozpoznanie chorób nowotworowych, schorzeń zapalnych i zwyrodnieniowych. Podczas badania pacjent ma wykonywaną biopsję, polegającą na wycinku zmienionej przez chorobę tkanki. Biopsja zazwyczaj trwa od kilku do kilkunastu minut pod warunkiem, że nie ma konieczności operacyjnego pobrania materiału do badania. Nie trzeba specjalnie przygotowywać się do badania. Należy jednak zgłosić wszystkie skłonności do krwawienia, aktualnie przyjmowane leki przeciwkrzepliwe lub uczulenie na leki przeciwbólowe i odkażające.

Cytologia ginekologiczna

Cytologia ginekologiczna to badanie, mające na celu wykrycie zmian w obrębie szyjki macicy, które predysponują do rozwoju raka lub potwierdzają jego rozpoznanie. Materiał do cytologii pobierany jest w trakcie bezbolesnego badania ginekologicznego za pomocą specjalnej szczoteczki. Następnie próbkę ocenia lekarz pod mikroskopem.

Badanie zaleca się przeprowadzać regularnie, minimum co 3 lata pomiędzy 21 a 65 rokiem życia lub 3 lata po rozpoczęciu życia seksualnego.

Wskazaniami do wykonania badania są: nietypowe krwawienia z pochwy, czyli przedłużające się, obfitsze niż zazwyczaj, samoistne między miesiączkami lub po stosunku i menopauzie, bóle w podbrzuszu i po stosunku, a także gęste i obfite upławy. 24-48 godzin przed badaniem należy unikać stosunku płciowego, płukania pochwy. Kobieta powinna być w połowie cyklu menstruacyjnego, a w przypadku infekcji pochwy po jej wyleczeniu.

Testy DNA, mRNA HPV w zakażeniu szyjki macicy

Rak szyjki macicy jest jednym z najczęściej występujących nowotworów złośliwych u kobiet na świecie, stanowiąc poważny problem zdrowotny i społeczny. Główną przyczyną choroby jest zarażenie wirusem HPV, przenoszonym drogą płciową.

W diagnostyce przewlekłego zakażenia wirusem HPV pomocne jest badanie oparte na metodach diagnostyki molekularnej, polegającej na stwierdzeniu obecności transkryptów mRNA. Dzięki czemu można wykryć faktyczne zagrożenie rozwoju choroby nowotworowej wśród zakażenia wirusem.

Na 24 godziny przed badaniem należy zrezygnować ze współżycia płciowego i ograniczyć zabiegi higieniczno-pielęgnacyjne w okolicy narządów płciowych. Nie można również stosować żadnych leków dopochwowych lub maści zewnętrznych co najmniej 48 godzin przed wyznaczonym terminem badania. Co więcej, należy zachować 7-dniową przerwę po leczeniu środkami przeciwdrobnoustrojowymi, 1-dniowy odstęp od badania ginekologicznego i USG ginekologicznego. Pacjentka nie może mieć również miesiączki.

Ultrasonografia

Monitorowanie przebiegu ciąży

Celem badań ultrasonograficznych w ciąży jest minimalizacja ryzyka nierozpoznania wad genetycznych u dziecka lub innych zaburzeń wewnątrzmacicznych. Zadaniem lekarza wykonującego badanie przesiewowe jest skierowanie ciężarnej do ośrodka referencyjnego w każdym przypadku wątpliwości diagnostycznych lub podejrzenia nieprawidłowego rozwoju płodu. Na każdym etapie rozwoju ciąży, badanie ultrasonograficzne ma inną specyfikę. Inny jest cel badania w I trymetrze ciąży, II trymestrze ciąży i w III trymestrze ciąży. USG cięży jest w pełni bezpiecznym i nieinwazyjnym badaniem.

Badania Dopplerowskie krążenia płodowego i matczynego

Badanie jest jedną z najnowocześniejszych, nieinwazyjnych, stale rozwijających się metod, oceniających przepływy naczyniowe krążenia matczyno-płodowego. Jest ważnym narzędziem diagnostycznym do określenia dobrostanu dziecka. Na podstawie wyników badań opiera się decyzje dotyczące dalszego trwania ciąży. Odpowiednie spektrum przepływu krwi w krążeniu maciczno-łożyskowo-płodowym jest niezbędnym czynnikiem prawidłowego rozwoju dziecka. Badanie USG metodą Dopplera wykonywane jest już między 11 a 13 tygodniem ciąży, a następnie po 26 tygodniu ciąży. Wskazaniem do badania jest ciąża wysokiego ryzyka, a także inne choroby przyszłej matki takie jak: cukrzyca, nadciśnienie, niewielka ilość wód płodowych, ryzyko wystąpienia konfliktu serologicznego, nieprawidłowy zapis KTG, zaburzenia wewnątrzmaciczne wzrastania płodu.

Badania real-time 3D/4D – trójwymiarowe obrazowanie płodu

Badania 3D i 4D są najnowocześniejszą techniką diagnostyki ultrasonograficznej, które pozwalają na uwidocznienie rozwijającego się dziecka USG w obrazie trójwymiarowym oraz trójwymiarowym w czasie rzeczywistym. Diagnostyka trójwymiarowa daje zdecydowanie większe możliwości w rozpoznawaniu wad rozwojowych twarzy, kończyn, kręgosłupa, oraz powłok ciała i uzupełnia badania techniką dwuwymiarową - 2D. Możliwość zobaczenia twarzy, kończyn i ruchów dziecka jest niezwykłym przeżyciem dla wielu przyszłych rodziców. W nielicznych przypadkach badanie jest nieco utrudnione z powodu np. zmniejszonej ilości płynu owodniowego. USG 4D służy do dynamicznego przedstawienia obrazu uzyskanego techniką 3D.

W rezultacie kobieta ciężarna widzi trójwymiarowy obraz płodu poruszającego się wewnątrz jej łona. Oczywiście, istnieje możliwość nagrania takiego USG na pamiątkę. Wskazaniem do przeprowadzenia badań w technice 3D lub 4D są ciąży mnogie lub, w których istnieje ryzyko wystąpienia wad genetycznych. Zaleca się je wykonać między 18 a 22 tygodniem ciąży.

Diagnostyka ultrasonograficzna pozaginekologiczna:

Tarczycy

Badanie ultrasonograficzne jest podstawową metodą rozpoznawania chorób tarczycy. Pozwala wykryć zmiany, ocenić rozmiar tarczycy i przytarczyc oraz zróżnicować przyczyny jej nadczynności. Badanie jest w pełni bezpieczne i nieinwazyjne dla pacjentów. Szyję osoby badanej smaruje się specjalnym żelem, a następnie przykłada się do niej głowicę aparatu USG i przesuwa się ją, by uzyskać jak najpełniejszy obraz tarczycy. USG tarczycy zaleca się wykonać, gdy pacjent ma nieprawidłowe wyniki hormonów TSH, FT3, FT4, przeciwciał anty-TPO i TG lub w przypadku: zgłoszenia przez pacjenta objawów charakterystycznych dla nadczynności lub niedoczynności tarczycy, zdiagnozowanych chorób tarczycy w rodzinie, badań kontrolnych, usunięcia guzów i nowotworów tarczycy, konieczności sprawdzenia stanów zapalnych tarczycy lub monitorowania wcześniej rozpoznanych zmian. W celach profilaktycznych takie USG powinno się robić minimalnie, co 3 lata.

Piersi

USG piersi jest jednym z podstawowych badań, mającym na celu wykrywanie i leczenie raka piersi. Badanie to stanowi uzupełnienie badań mammograficznych i samobadania palpacyjnego. Ultrasonografię piersi powinno wykonywać się kontrolnie, przynajmniej raz do roku, gdy kobieta skończy 30 rok życia lub w sytuacji, gdy zauważy wyczuwalne i niepokojące guzki w piersiach. Niezwłocznie należy się zgłosić do specjalisty, gdy z piersi wydobywa się również wydzielina. USG piersi jest całkowicie bezpiecznym badaniem dla kobiet, dlatego też może być zrobione u przyszłych mam i kobiet karmiących piersią. Uważane jest za skuteczne w wykrywaniu wczesnych i niewielkich zmian w piersiach, kiedy każdy nowotwór dopiero zaczyna się rozwijać i jest uleczalny. Bardzo dobrze wykrywa również zmiany o podłożu torbielowatym.

Brzucha

USG jamy brzusznej pozwala wykryć nawet niewielkie dolegliwości bólowe w tych okolicach. Zaleca się je wykonać, gdy istnieje podejrzenie zapalenia trzustki, rozwarstwienia aorty brzusznej, krwawienia z odcinków układu pokarmowego czy kolki nerkowej. Brzuch osoby badanej smaruje się specjalnym żelem, a następnie przykłada się głowicę, przewodzącą fale akustyczne. Dzięki temu lekarz uzyskuje pełny i dokładny obraz narządów wewnętrznych. Do badania należy się odpowiednio przygotować, czyli pacjent nie powinien jeść minimum 8 godzin przed badaniem. Będąc na czczo, lekarz będzie lepiej widział strukturę narządów wewnętrznych. Na kilka dni przed terminem osoba badana nie powinna również spożywać ciężkostrawnego jedzenia.

Nerek

USG jamy brzusznej pozwala wykryć nawet niewielkie dolegliwości bólowe w tych okolicach. Zaleca się je wykonać, gdy istnieje podejrzenie zapalenia trzustki, rozwarstwienia aorty brzusznej, krwawienia z odcinków układu pokarmowego czy kolki nerkowej. Brzuch osoby badanej smaruje się specjalnym żelem, a następnie przykłada się głowicę, przewodzącą fale akustyczne. Dzięki temu lekarz uzyskuje pełny i dokładny obraz narządów wewnętrznych. Do badania należy się odpowiednio przygotować, czyli pacjent nie powinien jeść minimum 8 godzin przed badaniem. Będąc na czczo, lekarz będzie lepiej widział strukturę narządów wewnętrznych. Na kilka dni przed terminem osoba badana nie powinna również spożywać ciężkostrawnego jedzenia.

Gruczołu krokowego (prostaty)

USG prostaty - to badanie ultrasonograficzne, które jest jedną z najbardziej popularnych metod obrazowania stanu gruczołu krokowego. Można przeprowadzić go na dwa sposoby: poprzez powłoki brzuszne oraz przez odbyt (USG transrektalne - TRUS). To pierwsze najczęściej wykonuje się, gdy prowadzona jest diagnostyka pod kątem przerostu prostaty. Z kolei badania TRUS robione jest zazwyczaj przy podejrzeniu raka gruczołu krokowego oraz przy niektórych chorobach zapalnych prostaty. Badanie USG jamy brzusznej, jak i TRUS są nieinwazyjne dla pacjentów, podczas których nie dochodzi do przerwania tkanki łącznej. Pacjent przed badaniem USG przez jamę brzuszną powinien zgłosić się z wypełnionym pęcherzem moczowym, na czczo lub co najmniej 8 godzin po ostatnim, lekkim posiłku. USG prostaty może być wykonywane w dwóch pozycjach: na czworaka lub w pozycji leżącej na boku z wypiętymi pośladkami.

Jąder

USG jąder jest bezpiecznym i bezbolesnym badaniem, pozwalającym ocenić stan jąder, najądrza i powrózek nasienny, znajdujący się w worku mosznowym. Wskazaniem do wykonania badania ultrasonografii jest podejrzenie żylaków powrózka nasiennego, niepłodność i zmiany nowotworowe jąder, wodniaki, zapalenie jąder lub najądrza czy skręt jąder. Badanie USG jąder nie wymaga przygotowania, a przeciwwskazaniem do jego zrobienia jest otwarta rana w miejscu, które ma zostać zbadane. Podczas badania pacjent jest w pozycji leżącej ze skrzyżowanymi nogami lub z wałkiem podłożonym pod mosznę. Dzięki temu specjalista ma możliwość dokładnej oceny badanej okolicy. USG zazwyczaj trwa od kilku do kilkunastu minut, a opis badania pacjent otrzymuje zazwyczaj zaraz po jego wykonaniu.

Wątroby i dróg żółciowych

Badanie ultrasonograficzne wątroby, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych pomaga w ustaleniu rozpoznania kamicy pęcherzyka żółciowego, ostrego zapalenia wątroby i pęcherzyka żółciowego, marskości wątroby, a także przy podejrzeniu żółtaczki i chorób nowotworowych. USG wątroby jest zalecane w sytuacji, gdy u pacjenta występują niepokojące dolegliwości takie jak: powiększony obwód brzucha, niezwiązany ze zmianą nawyków żywieniowych. ból brzucha o nieznanej etiologii, kolka, chudnięcie, podejrzenie kamicy, wymioty, biegunka, zażółcenie skóry, zatrzymanie wypróżniania się lub moczu. USG jamy brzusznej należy zrobić na czczo, co oznacza, że pacjent nie powinien nic jeść przynajmniej 6-8 godzin przed badaniem. Dozwolone jest jedynie picie niegazowanej wody. Podczas badania lekarz nanosi specjalny żel na głowicę aparatu USG, która przewodzi fale akustyczne i pozwala dokładnie zobrazować narządy wewnętrzne.

Trzustki

Badania ultrasonograficzne trzustki stosuje się w rozpoznaniu i diagnostyce chorób trzustki m.in. zapalenia i torbieli trzustki oraz raka trzustki. Na badanie USG trzustki zazwyczaj kierowane są osoby z objawami bólowymi w obrębie jamie brzusznej, którym towarzyszą dolegliwości związane z układem pokarmowym, a także pacjenci z podejrzeniem zapalenia trzustki oraz cukrzycą. W celu przygotowania się do badania osoba badana powinna być na czczo i pić wyłącznie wodę niegazowaną. Ostatni posiłek powinno się zjeść co najmniej 8 godzin przed wykonaniem badania, a w dniu badania dietę powinno się ograniczyć do lekkostrawnych posiłków.

Śledziony

Ultrasonografię śledziony bardzo często wykonuje się w celu oceny wielkości śledziony. Bardzo częstym objawem chorób śledziony jest jej powiększenie tzw. splenomegalia. U pacjenta może oznaczać chorobę zakaźną, immunologiczną oraz nowotworową. Wskazaniem do USG śledziony jest również uraz, podejrzenie krwawienia do jamy brzusznej lub guza w obrębie jamy brzusznej oraz zmiany w wynikach badań morfologicznych krwi i powiększenie obwodowych węzłów chłonnych. Badanie podobnie jak w przypadku innych narządów jest bezpieczne i bezbolesne dla pacjenta.

Biopsje aspiracyjne cienkoigłowe – tarczycy, piersi

Biopsja cienkoigłowa

Biopsja cienkoigłowa jest bezpiecznym badaniem i nie wymaga specjalnego przygotowania. Podczas wizyty należy przynieść wyniki poprzednich badań USG i powiedzieć o przyjmowanych lekach lub innych czynnikach zwiększających ryzyko krwawienia (np. małopłytkowość, niedoboru czynników krzepnięcia). Leki przeciwkrzepliwe mogą stanowić zagrożenie powikłań związanych z biopsją. Skórę szyi lub piersi dezynfekuje się, a na głowicę aparatu USG lekarz nakłada sterylną osłonę i precyzyjnie lokalizuje zmianę. Następnie pobiera cienką igłą wymaz, a badanie odbywa się pod kontrolą USG. Biopsja jest minimalnie inwazyjnym badaniem, ale co najważniejsze nie powoduje przemiany guza z łagodnego w złośliwy. W szczególnych przypadkach biopsję można powtórzyć.

Badania laboratoryjne – pełny zakres diagnostyki Centrum Diagnostyki Laboratoryjnej:

Badania krwi (morfologia, Beta-HCG, glukoza, OGTT, CRP, nerkowe, wątrobowe itp.)

Morfologia krwi to podstawowe badanie laboratoryjne wykonywane w celu rozpoznania choroby. Badanie morfologiczne polega na analizie składu krwi z uwzględnieniem liczby i jakości poszczególnych elementów morfotycznych – krwinek czerwonych, białych i płytkowych. Pacjent musi być na czczo przed badaniem. Ostatni, delikatny posiłek należy spożyć minimum 12 godzin przed oddaniem próbki krwi. Dotyczy to również sięgania po kawę i herbatę Ważna jest też kwestia przyjmowanych przez pacjenta leków. Niektóre z nich nie mają wpływu na rezultat testu, ale są też takie, które mogą zaburzyć wynik. Należy więc skonsultować to z lekarzem przed oddaniem krwi.

Hormonalne

Nieregularne cykle miesiączkowe, zmiany trądzikowe, przebarwienia skóry czy nadmierne owłosienie mogą wskazywać na zaburzoną gospodarkę hormonalną. Do podstawowych badań hormonalnych zalicza się pomiar poziomu TSH, prolaktyny, FSH, estradiolu i progesteronu. Nieprawidłowości endokrynologiczne można wykryć za pomocą odpowiednich badań krwi. Badanie poziomu TSH może wskazywać na problemy z tarczycą, co przekłada się na zaburzenie miesiączkowania, skokami wagi, osłabieniem i drażliwością. Prolaktyna odpowiada za produkcję mleka po porodzie. Niestety zbyt wysokie jej stężenie we krwi może utrudniać zajście w ciążę, być przyczyną rozregulowanego cyklu, obniżonego libido.

Co ważniejsze, na poziom prolaktyny wpływa wysiłek fizyczny i leki antykoncepcyjne. Hormon FSH produkowany jest przez przysadkę mózgową i może być przyczyną zaburzeń miesiączkowania i niepłodności. Z kolei estradiol jest hormonem wytwarzanym przez jajniki. Jego stężenie zmienia się w zależności od fazy cyklu. Badanie jego poziomu również zaleca się wykonywać w przypadku, gdy kobieta ma zaburzoną miesiączkę lub całkowity jej zanik. Progesteron, czyli inaczej luteina odpowiada również rozregulowany cykl. W przypadku, gdy występuje jej niedobór pojawiają się plamienia, problemy z wagą ciała, włosami i wahaniem nastroju. Nadmiar progesteronu przyczynia się do obrzęku nóg, rąk i twarzy.

Markery nowotworowe

Markery nowotworowe są to określone substancje, które są wytwarzane przez nowotwór lub czasami przez organizm w odpowiedzi na pojawienie się choroby. Obecność markerów nowotworowych lub ich podwyższone stężenie we krwi wykrywa niektóre rodzaje nowotworów. Wykorzystanie diagnostyczne markerów związane jest z faktem, że powstające w organizmie komórki nowotworowe różnią się od zdrowych komórek. Wówczas w organizmie pacjenta wytwarzają się antygeny, czyli charakterystyczne substancje, świadczące o rozwoju raka. Przygotowanie do badania markerów nowotworowych zależy od rodzaju badania i próbki, poddanej analizie. Test przeprowadza się z próbki krwi lub moczu. Zaleca się, aby około 2-3 dni przed planowanym badaniem zrezygnować ze spożywania alkoholu.

Badania moczu

Badanie moczu jest jednym z podstawowych badań laboratoryjnych, umożliwiających rozpoznanie wielu chorób m.in. chorób nerek, dróg moczowych, wątroby, cukrzycy, żółtaczki, zapalenia trzustki, chorób nadnerczy. U pacjentów pozwala monitorować również poziom wapnia, witaminy C oraz mocznika w organizmie, a także umożliwia wykryć specyficzne markery nowotworowe. Do badania ogólnego moczu pobiera się niewielką ilość moczu do specjalnego pojemnika, najlepiej z rana. Jeśli konieczny jest posiew, należy użyć jałowego pojemnika, którego zakupisz w każdej aptece. Przed pobraniem próbki moczu, koniecznie umyj ręce i przemyj wodą okolicę cewki moczowej. Mocz najlepiej pobrać ze środkowego strumienia i dostarczyć jak najszybciej do laboratorium, najlepiej w ciągu godziny od pobrania.

Przeciwciała chorób zakaźnych (toxoplazmoza, cytomegalia, borelioza itp.)

Toxoplazmoza - choroba zakaźna, występująca na całym świecie. Zarażenie przyczynia się do powstawania cyst, które utrzymują się do końca życia i nie powodują żadnych objawów. Zarazić się można poprzez zjedzenia surowego lub niedogotowanego mięsa zarażonych zwierząt, w wyniku kontaktu z odchodami kotów, transfuzję krwi, przeszczep. Można również zarazić nienarodzone dziecko w wyniku przejścia pasożytów przez łożysko oraz w wyniku przeszczepu narządu, zawierającego pasożyty. Wyróżnia się toksoplazmozę nabytą i wrodzoną. Większość osób nie ma świadomości, że przebyło toksoplazmozę. Najczęściej choroba przebiega bezobjawowo.

Badania w kierunku cytomegalii pozwala ocenić, czy pacjent posiada przeciwciała CMV. Należy do badań przesiewowych i jest zalecane kobietom w ciąży. Wykonuj się je w I trymestrze ciąży. Cytomegalia najczęściej przebiega bezobjawowo lub występują objawy, zbliżone do grypy: osłabienie, bóle mięśniowe lub bóle głowy. Choroba roznosi się drogą kropelkową. Niestety cytomegalia wrodzona jest drugą po zespole Downa, przyczyną niepełnosprawności dziecka. Może również doprowadzić do utraty słuchu u noworodków. Do innych występujących objawów wrodzonej cytomegalii możemy zaliczyć zapalenie części oka: siatkówki oraz naczyniówki i oczopląs, małogłowie, niską masę ciała przy urodzeniu, drgawki czy wzmożone napięcie mięśniowe. Ponadto u dzieci może pojawić się wysypka na skórze, żółtaczka i niedokrwistość.

Borelioza - choroba zakaźna, wywołująca symptomy podobne do grypy, połączone z drętwieniem kończyn i języka, przewlekłym bólem stawów oraz wysypką skórną i stanami depresyjnymi. Do zachorowania na nią dochodzi, gdy kleszcz zaczyna wydzielać ślinę do rany osoby, którą zaatakował. Pierwszym objawem skórnym , świadczącym o boreliozie jest rumień. Ma on postać owalnego pierścienia, który pojawia się w miejscu ugryzienia przez kleszcza. Charakterystyczne jest dla niego rozszerzanie się na coraz większe obszary. W celu zapobiegania chorobie wykonuje się test na obecność przeciwciał oraz leczy się antybiotykami.